قصه کاهو

کاهو، تصویرگر بیست‌وشش‌ساله‌ی کتاب‌های کودک، در همان قرار اول با مردی غریبه جمله‌ای می‌شنود که نمی‌داند باید آن را توهین بداند یا پیامی مرموز:« تا حالا با زن‌های مختلفی قرار گذاشتم، ولی راستش با موجود زشتی مثل تو اولین باره.» کاهو نه از خشم منفجر می‌شود و نه از اندوه فرو می‌ریزد. فقط کنجکاو می‌شود بفهمد مرد چه می‌خواهد به او بگوید. اما همین کنجکاوی، شکافی در زندگی عادی و بی‌هیجانیش باز می‌کند. اندکی بعد، سروکله‌ی خانم مورچه‌خواری از جنگل‌های برزیل پیدا می‌شود و به کاهو دستور می‌دهد بی‌درنگ به موساشی‌ساکای، در غرب توکیو، نقل مکان کند؛ چون آن‌جا جایی است که باید باشد. از همین‌جا، مرز میان خواب و بیداری، قصه و واقعیت، چهره‌های آشنا و موجوات ناشناخته آرام‌آرام محو می‌شود. کاهو میان دو دنیا سرگردان می‌ماند. او برای یافتن راه خروج، ناچار است به قلب دنیایی پا بگذارد که شاید خودش نیز در ساختنش سهم داشته است. در این مسیر، با یک زوج مورچه‌خوار، جگواری شرور، ملکه‌ی موریانه‌ها، صاحب مغازه‌ی چاقوتیزکنی و گربه‌ای به نام هول روبه‌رو می‌شود. موراکامی در تازه‌ترین رمانش، با قراردادن زنی در مرکز روایت، به مساله‌ی هویت، کنجکاوی، ترس و روابط پیچیده‌ی مادران و دختران می‌پردازد؛ روایتی متشکل از قصه‌های به‌هم پیوسته که خواننده را به سفری غریب، هراس‌آور و خیال‌انگیز می‌برد.