مترو

در یک روز آفتابی بهاری، دوشنبه 20 مارس 1995، پنج عضو فرقه‌ی «اوم شینریکیو» با «سارین»، گازی سمی و بیست‌و‌شش‌بار مرگبارتر از سیانور، به متروی توکیو حمله کردند. این حمله‌ تروریستی قربانیان بی‌شماری گرفت. موراکامی برای درک دلایل و ابعاد این فاجعه نخست با قربانیان و بعد با اعضای فرقه اوم مصاحبه‌های متعددی کرد و حاصل کارش را در این کتاب گردآورد. او با کسانی صحبت کرد که در روز واقعه مانند هر روز دیگر زندگیشان از خانه بیرون آمده بودند تا با مترو به سرکار بروند و قربانی سارین شدند. موراکامی در این کتاب به روانشناسی ژاپن می‌پردازد و مسائلی را بررسی می‌کند که درنهایت به شکل‌گیری فرقه‌های تروریستی می‌انجامد. مترو یکی از مهم‌ترین آثار غیرداستانی موراکامی است که کتابی ارزنده در باب تروریسم و فرقه‌گرایی است.