ساعت گرگ و میش

دو دوست، یکی سرباز یکی دبیر، یکی جسم را به کار می‌گیرد و دیگری روح را، یکی عمل کردن را یاد می‌دهد و دیگری فکر کردن را، یکی خشونت به خرج دادن را در پیش می‌گیرد و دیگری عدم خشونت را. اما به کجا می‌رسند؟ کتاب در هر صفحه و هر فصلش چنان از گفته‌های جان‌دار، تکان‌دهنده، گزنده و گاه نوازش‌آمیز پر است که آدم به فکر می‌افتد که آن‌ها را در جنگی گردآوری کند، ولی چه ضرورتی دارد، کتاب خود جنگ مفصلی است، فرآورده‌ای از ضد و نقیض‌ها، ظلمت و روشنایی، خلاصه‌ای از «بودن» و «شدن»، از طبیعت، از انسان، از آن چه که ما برایش پا به این دنیا گذاشته‌ایم و از رسالتی که به عهده یکایک ماست.