مغز 1 صفحه نمایش است (دلوز و فلسفه سینما)

دقیق نیست بگوییم تصویر سینماتوگرافیک در زمان حال است. آن‌چه تصویر «بازنمایی» می‌کند در زمان حال است، ولی نه خود تصویر، زیرا در سینما، همچنان که در نقاشی، خود تصویر همواره از آنچه بازنمایی می‌کند متمایز است. خود تصویر نظامی است از روابط زمانی، که زمان حال متغیر تنها یکی از نتیجه‌های آن است. فکر می‌کنم تارکفسکی نیز همین مسئله را مد نظر داشت وقتی تمایز میان تدوین و نما را به چالش کشید و سینما را به منزله «فشار زمان» در یک نما تعریف کرد.