زندگی کیفی

رضایت از زندگی مفهومی ذهنی و منحصر به ‌فرد برای هر انسان است و به ارزیابی‌های شناختی یک فرد از زندگی‌اش اشاره دارد. این مفهوم یک ارزیابی کلی از زندگی و فرایندی مبتنی بر قضاوت فردی است؛ یعنی، فرد بر اساس معیارهای شخصی خود کیفیت زندگی‌اش را می‌سنجد. عوامل مختلفی از قبیل ثروت و مسکن و امنیت و دوستان، امید، سخت‌گیری، باورهای مذهبی، روابط و مدیریت خانواده، پیشرفت و موقعیت، روابط اجتماعی و تحصیل، خودباوری و عزت‌نفس، حمایت‌های محیطی و منابعی، شغل و غذا، سلامتی جسمی و روانی، ویژگی‌های شخصیتی و عوامل جمعیت‌شناختی شامل جنسیت، گروه سنی، ازدواج، موقعیت اقتصادی و اجتماعی، فرهنگ و خطرپذیری و... می‌توانند بر میزان رضایت افراد از زندگیشان تاثیر بگذارند. وجود بیماری‌های مزمن نیز بر میزان رضایت از زندگی افراد موثر است. حتا شادکامی افراد نیز تحت تاثیر این مقوله قرار می‌گیرد. عدم همخوانی بین اهداف، تمایلات و نیازها که غالبا به دلیل وجود مسائل و مشکلات خاص پدید می‌آیند، در بروز نارضایتی موثرند.