گذر از غبار آینه

انگار که بعضی لحظات در کودکی همچون نقشی پاک نشدنی بر ذهن می‌نشیند و انگار همین لحظات کوچک با نقش خود می‌شوند آینده همان کودکی! یک لحظه، یک نفر، یک اتاق حتی یک کلام درشت یا سخن نرم و لطیف می‌ماند بر خاطر خاطره‌های دور، اما فراموش‌نشدنی. شاید گذر سال‌ها نیز نتواند آن نفر و آن لحظه را از ذهن بزداید حتی گرد پیری بر چهره نیز شاید نتواند... که انگار در پس آن چهره می‌توان همان خاطره را دید و زنده کرد. من به مهره‌چینی‌های سرنوشت ایمان آورده‌ام من به بازی زندگی با آدم‌ها که همچون آینه‌ای باز می‌تاباند رفتار و کرده‌های‌شان را ایمان دارم حتی اگر روزگاری به مرور زمان این آینه را غبار گرفته باشد!