عشق‌های زودگذر ماندگار

«این موضوع برای آن دسته از ما پررنگ‌تر می‌شد که در شامگاه مقدر اتحاد شوروی می‌خواستیم آن تصنع خشک صحنه‌آرایی موصوف را از یاد ببریم. خیلی وقت بود که رویای پرشور جامعه‌ی برابر و برادر را همراه با خیلی از نمادهای خاک‌گرفته‌ی دوران کودکی‌ام کنار گذاشته بودم. پیام را گرفته بودیم: تنها چیزی که مهم است لذت از زندگی است و برای آن‌که در دام مراسم دلگیر ایدئولوژی‌ای عقیم گرفتار نشویم، مجبور بودیم مثل بندبازهای بالای طناب از این عشق به آن عشق بجهیم و از لذتی دیگر رو بیاوریم.» آندری مکین در مجموعه داستان عشق‌های زودگذر ماندگار از مهم‌ترین عنصر تشکیل‌دهنده‌ی زندگی‌اش یعنی تناقض زیستن در دوران شوروی سخن گفته. داستان‌ها، که به نوعی تکمیل‌کننده‌ی همدیگرند، شخصیت‌هایی دارند که در زندگی خود با اندوه‌ها، ماجراها و عشق‌های خاصی روبه‌رو شده‌اند، زمان بر آن‌ها گذشته و حالا روایتی از ایشان باقی‌مانده که مملو از تناقض‌ها و دوگانگی‌هاست، امری که خود مکین نیز به خاطر نوع زندگی خاصش به آن گرفتار بوده. ما در این داستان‌ها با روایت‌هایی روبه‌رو هستیم که در آن‌ها احساس تلف‌شدن هویت و زندگی به چشم می‌آیند؛ داستان‌هایی جذاب و بدیع که نمایان‌گر قدرت مکین‌اند در ساختن جزئیات شخصیت.