اختلالات عصبی‌تحولی در کودک و نوجوان(راهنمایی برای تشخیص و درمان)

اختلالات عصبی‌تحولیناهنجاری‌هایی هستند که در طول دوره‌ی رشد کودک ایجاد می‌شوند و اغلب در سال‌های نخستین زندگی و پیش از ورود کودک به مدرسه نشانه‌های خود را پدیدار می‌سازند. این اختلالات معمولاً اثرات پایدار و درازمدتی بر رشد دستگاه عصبی می‌گذارند که بسته به شدت اختلال، موجب عملکرد غیرطبیعی دستگاه عصبی مرکزی می‌شوند. این وضعیت می‌تواند بر هوش و فرایند تفکر، استدلال، هیجانات، ارتباط، کارکردهای اجرایی و حافظه تأثیر بگذارند. بسیاری از اثرات این اختلالات معمولاً مزمن است و تا پایان عمر در فرد باقی می‌مانند. طبقه‌بندی اختلالات عصبی‌تحولی از سال 2013 میلادی به صورت رسمی وارد ویرایش پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی شد که شامل مواردی مانند کم‌توانی ذهنی، اختلالات زبانی، اختلال طیف اتیسم، اختلال کاستی توجه و بیش‌فعالی، اختلال یادگیری خاص، اختلالات حرکتی و تیک، و سایر اختلالات عصبی‌تحولی است. این اختلالات به لحاظ شدت و پیش‌آگهی می‌توانند بسیار متفاوت باشند و از بدعملکردی تک‌حوزه‌ای تا ناتوانی گسترده در تمامی حوزه‌های مهارتی و هوشی را در برگیرند. معمولاَ همبودی در بین اختلالات عصبی‌تحولی امری رایج است، بنابراین می‌توان انتظار داشت احتمالاً فردی هم مبتلا به اختلال طیف اتیسم باشد و هم کم‌توانی ذهنی را نشان دهد، و یا فردی علاوه بر ابتلا به اختلال کاستی توجه و بیش‌فعالی، مبتلا به اختلال یادگیری هم باشد. علاوه بر این، همبودی می‌تواند با سایر اختلالات ذهنی و رفتاری دوره‌ی کودکی همچون اضطراب، افسردگی، وسواس، نافرمانی مقابله‌ای و اختلالات پردازش حسی همراه باشد. باید توجه داشت مداخله‌ی به‌هنگام با ارزیابی، تشخیص، درمان‌های پزشکی، توان‌بخشی و روان‌شناختی زودهنگام، می‌توانند تاثیرات ناتوان‌کننده‌ی این اختلالات را در حد قابل ملاحظه‌ای کاهش بدهد و زیستی کارآمد و باکیفیت را به‌دنبال داشته باشد.