امید

ییلماز گونی در«امید» شرایط اقتصادی‌ای را نشان می‌دهد که درآن قهرمان فیلمش به جست‌و‌جوی خیالی واهی می‌پردازد؛ ولی فیلم خیلی با نابرابری‌های وضع موجود سروکار ندارد و بیشتر به برجسته‌سازی و نقد تلاش قهرمان برای فرار از این وضع تمرکز دارد. «امید» خواست شخصیت اصلی برای تعالی بخشیدن به شرایط مادی زندگی را نقد می‌کند. گونی به جای هدایت کردن شخصیت اصلی به سوی فعل سیاسی، داستان یک توهم عرفانی را به فیلم‌نامه تبدیل کرده است. «امید» روایتگر گریختن از واقعیت است تا بیهودگی چنین گریزی را نشان دهد. فرد تنها زمانی می‌تواند به شکلی عینی، سیاسی و بر مبنای خود واقعیت دست به کنش بزند که بفهمد هیچ راه فرار یا تعالی قریب‌الوقوعی وجود ندارد.