گره کور (نمایش‌نامه)

در گره کوردو پناهجوی آلمانی در پی‌ آن‌اند که پس از جنگ جهانی دوم در نیویورک زندگی تازه‌ای بنا کنند و لوین از خلال به تصویر کشیدن تلاش‌های آنها علاوه بر طرح مضمون پرتکرار آثارش،‌ رویایی خیر و شر، با خلق ملودرامی ساده و هوشمندانه و استفادۀ ماهرانه از عنصر تعلیق به‌سراغ یکی از اساسی‌ترین دغدغه‌های انسانی،‌ اعتماد،‌ می‌رود و تصویری بی‌پرده از سازوکار پیچیدۀ خیانت پیش چشم خواننده می‌گذارد. به این ترتیب در پس این فضای آشنا و دیالوگ‌های سرراست و شسته‌رفته شاهد کندوکاوی عمیق در چندوچون عواطف و روابط انسانی هستیم. گره کور دومین نمایشنامۀ لوین است که در عین برخورداری از ارزش‌های دراماتیک مستقل، می‌توان آن را دورخیزی برای نگارش شاهکارهای بعدی او هم برشمرد.