مجموعه داستان‌های شاهنامه کتاب بیستم (سوگ‌نامه فرود پسر سیاوش)

شهرهای ایران در چنگال‌های بی‌رحم تورانیان ویران شده بود. مردم از خشکسالی نیز به ستوه آمده بودند. با دوران پادشاهی کی‌خسرو، روزگار دگر شد و آغاز و برتری تا آباد شد. اکنون در اندیشه‌ی کی‌خسرو بود که کینِ خون پدر خواهد. سپاهی به فرماندهی طوس، پهلوان نامدار، از نوادگان نوذر شاه، پیشین ایران، برای جنگ سوی توران رفت. خسرو به طوس گفت: در راه توران، به دژِ دوازده‌رخ خواهد رسید؛ در این سالیان، لشکری از آن به سرِ کسی نرفته است که نگردد. برادرم، از همسر نخست سیاوش، در کلات آشیان دارد؛ می‌دانم که بر نباید دو سپاه، با هم روبه‌رو شوند. سپاه به فرماندهی طوس به راه افتاد و... از نگاه نگهبین فردوسی، انگار این دوازده‌رخ نمادی از راه‌های پیشِ روی هر یک از ما و دو میلِ آشکار درونِ ماست؛ یکی رویِ عقل است و صدای بلندِ دیگری، نماد هوس‌های ماست...