مجموعه داستان‌های شاهنامه کتاب ششم (روزگار رنج کین ایرج)

دوران پادشاهی فریدون همراه با شادمانی و سرور بود. دیرپا اما نپایید که آتشِ سیاهی، تباهی و اندوه در دنیا به کار افتاد. بارِ خرد، خستگی پذیرفت و دیوِ آز و فریدونِ ستم‌ورز، برادر کوچکِ خود ایرج را کُشتند تا فرمانروایی را به دست گیرند. فریدون با یکه‌تختی و آزرده‌دلی آرزو داشت، آیندگان روزی پی از نسل ایرج، کینِ نیا را از ناحق‌کشتگان بگیرند. ایرج، به‌همراه نوه‌اش، کینه‌ی افراسیاب را نیز به یادگار گذاشت. گویی پادشاهِ همه ایران، این داستان می‌گوید و نتیجه می‌گیرد: هرگاه امکانات، ثروت، قدرت، سرزمین و هر چیزِ کوچکتر و بزرگتر تقسیم شود، تا در چشمِ برخی ناعادلانه جلوه کند، همواره زمینه‌ای فراهم می‌آید تا کسانی برای به‌دست آوردنِ آن، به دروغ و فریب متوسل شوند؛ یا به قدرت برسند و روزی نیز فراتر از جایگاه خود بروند. این همان چیزی است که همواره در جهان رخ داده است؛ از دعواهای کوچکِ بیهوده و احمقانه تا جنگ‌های بزرگِ جهان‌گیر.