خاطرات و خطرات 2 (2 جلدی) توشه‌ای از تاریخ 6 پادشاه و گوشه‌ای از دوره‌ زندگی من

«[...] غالب نصیحت کرده‌اند که در تاریخ تعصب نباید داشت و حقایق را باید نگاشت. مذهب سیاسی را فدای حق‌شناسی کرده و گفته‌اند زبان سرسبز می‌دهد بر باد. از من گذشته است؛ عن قریب سروزبانی باقی نخواهد بود. اگر راست بنویسم، گروهی بدشان می‌آید و اگر دروغ بنویسم، خودم بدم می‌آید. چه کنم؛ زشت و زیبا، دروغ و راست بسیار نوشته‌اند و همه خوانده می‌شود. ممیز صحیح و سقیم کیست؟ اوراق بی‌حساب به چاپ رسیده است از روی بی‌اطلاعی یا غرض، حق و باطل به هم بافته‌اند و افکار را آشفته‌اند، دروغ و تهمت بسیار گفته‌اند، به هفت رنگ درآمده‌اند، غالب بی‌رنگ یا نیرنگ، حرارت‌ها کرده‌اند همه برودت. من آنچه را صحیح دانستم می‌نویسم، تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال و ان‌شاءالله از خط اعتدال تجاوز نخواهم کرد.»طولانی‌ترین دوران نخست‌وزیری در دوره‌ی رضاشاه را مهدی‌قلی‌خان مخبرالسلطنه‌ی هدایت داشته است. وی که به مدت 6 سال از 1306 تا 1312 عهده‌دار این منصب بوده، وقایع و حوادث دوران شش پادشاه، از دوران پادشاهی ناصرالدین‌شاه، که در واقع آغاز ورود وی به دربار بوده، تا بخشی از دوران محمدرضاشاه پهلوی را، که خود مشاهده کرده، به تحریر درآورده است. این اثر، چنان‌که از نام آن پیداست، دربردارنده‌ی خاطراتی است که در طول دوران حیات مخبرالسلطنه هدایت برای وی به وجود آمده و او آن‌ها را به صورت خاطرات به ثبت رسانده است.کتاب به صورت نثر و در سال‌های پایانی عمر هدایت، یعنی 1339 خورشیدی نوشته شده است و از آن نظر اهمیت فراوانی دارد که آخرین دیدگاه‌های هدایت را درباره‌ی مسائل گوناگون به تصویر می‌کشد و تا حد زیادی، دیگر آثاری را تحت‌الشعاع قرار داده است. نکته‌ی مهم‌تر آن‌که هدایت در سال‌های پایانی عمرش این کتاب را نوشته و چنان‌که خود اشاره کرده، بدون واهمه و محافظه‌کاری سیاسی دست به نگارش آن زده است.