اطاعت کورکورانه

خسرو روزبه ستوان کمونیست، ریاضیدان، نویسنده، متخصص نظامی، استاد دانشکده‌ی افسری، از اعضای سازمان نظامی و مخفی حزب توده و مسئول شعبه‌ی اطلاعات کل آن بود. او در سال 1336 دستگیر و یک سال پس از آن به اعدام محکوم و تیرباران شد.اطاعت کورکورانه داستان زندگی و مبارزات خسرو روزبه را با نگاهی انتقادی به دوره‌ی سلطنت رضاشاه، یا آنچه او «دوران دیکتاتوری و انحطاط ملت ایران» می‌خواند، تلفیق می‌کند. این کتاب همچنین «سیاست استعماری بریتانیا» را به سختی به باد انتقاد می‌گیرد. روزبه با تکرار عقیده‌ی لنین در مورد جنگ و نظام سرمایه‌داری، «400 سال استعمارگری» را ریشه‌ی اصلی جنگ جهانی اول و نیز فقر و فلاکت و استبداد حاکم بر ممالک استعمارزده می‌داند.او رضاشاه را مستبدی خواند که از سوی بریتانیا به ایران تحمیل شد. حتی از سلسله‌مراتب نظامی و ضرورت «اطاعت کورکورانه» به عنوان بخشی از طرح‌های استعماری یاد می‌کرد. در جایی نوشت: «من فکر می‌کردم مردم ما نگون‌بخت و فلک‌زده به دنیا آمده‌اند.» اما بعدها به این نتیجه رسید که هر معلولی علتی دارد و استعمارگری و استبداد ساخته‌ی دست آن، علت این فلاکت هستند. مهم‌تر آنکه با چنین تعریفی، فلاکت قابل درمان است و می‌توان آن را از میان برد.