ماه نخشب

این مجلد شامل چهارده داستان تاریخی است و برای این که پرستش پهلوانان بزرگ ایران را در این سرزمین رنج‌دیده‌ی فرسوده سنت بگذارم نوشتم. نخست در جشن هزاره‌ی فردوسی داستان «پس از هزار سال» را نوشتم. این روش را دوستداران ادب فارسی و پرستندگان ایران بسیار پسندیدند. در همان زمان ترجمه‌ی فرانسه و ارمنی آن هم انتشار یافت. سیزده داستان دیگر را در سال‌های پس از آن نوشتم و به جز داستان «سپید دندان»، همه‌ی آن‌ها در روزنامه‌ها و مجلات ایران چاپ شده است. ضرور نیست در این مقدمه توضیحی درباره‌ی این روش از نویسندگی بدهم. خوانندگان خود در خواهند یافت که مقصود این است تاریخ را به بهترین زبان و به ساده‌ترین وجه، جامه‌ی داستان بپوشانم و به شکلی که خستگی و بیزاری نیاورد در دسترس همه بگذارم. این کتاب که هر کلمه‌ی آن تار و پودی از دل من و سرشت مرا در بر گرفته است، مخصوصاً برای جوانان دل‌آور و جان‌فشان ایران فراهم شده است. اگر تنها یک جوان ایرانی هم از یک تن از پهلوانان این اوراق سرمشق بگیرد، همین خود برای من بزرگ‌ترین پاداش و بالاترین فخر خواهد بود.