بشنو از باران

داستانی لطیف و تأمل‌برانگیز از میشل لبر، نویسندۀ کاناپۀ قرمز، که با زبانی شاعرانه از عشق و مرگ و خاطره می‌گوید. راوی در ایستگاه مترو قصد دارد به دیداری عاشقانه برود تا شاید به رابطه‌ای قدیمی جان تازه‌ای ببخشد، اما سانحه‌ای مسیر زمان و مکان را برایش دگرگون می‌کند. این کتاب دعوتی است به شنیدن صدای پنهان در پس هیاهوی شهر. «آن لحظات سرخوشانه و سبک‌بال را گم کردیم. یا شاید، وقتی دوباره به هم رسیدیم، دیگر نای از نو ساختنشان را در خود نیافتیم. و شاید همین دریافت بود که عطش مرا به همراهی‌ات، به بودن در کنارت، دوچندان می‌کرد؛ حس می‌کردم هر آن ممکن است فروبریزم. با خود اندیشیدم شاید روزی کسی چند عکس از ما را در جعبه‌ای مقوایی پیدا کند و داستانی دیگر برایمان بسازد: داستانی که ما هرگز در زیستن‌اش کامیاب نشدیم، یا شاید زیستیم‌اش،‌ اما چنان بی‌خبر که انگار هرگز نبوده‌ایم.»