هوای دوستی

»هرگز نمی‌دانی ماجرای دوستی کی شروع می‌شود. سرنخ‌ها به سرنخ‌های رمانی کارآگاهی می‌مانند: باید رد خنده‌ای، دست گشاده‌ای، نامه‌ای، نگاهی، یا غیابی را بگیری تا ببینی به کجا می‌رساندت... قصه‌های دوستی پایان ندارند. فقط آغاز‌های بسیار دارند و گسست‌های احتمالی بسیار.» کتاب هوای دوستی تردیدی است در تصویر آرمانی پیوندهای انسانی. از دوستی که حرف می‌زنیم، تصویر رابطه‌ای ناب، بی‌کم‌وکاست و دور از دسترس در ذهن‌مان شکل می‌گیرد. اما آیا دوستی‌ها و روابط انسانی در عصر فناوری اطلاعات هم در این قاب می‌نشینند؟ آیا در سرشلوغی‌های امروزی نمی‌توان دوستی‌های عمیق را تجربه کرد؟ دوست در زندگی ما چه می‌کند؟ مارینا گارسس، استاد فلسفه و جستارنویس اسپانیایی، تجربۀ دوستی و نقش دوست را از زاویه‌ای نو می‌بیند و با مثال‌هایی آشنا از جهان ادبیات و سینما و با زبانی ساده و روان، سراغ مفاهیم تنیده و با دوستی می‌رود: صمیمیت شبیه‌ساخته، خنده و شوخی در دوستی، خانوادۀ گزینشی، فاصله‌های صمیمانه و... به نظر گارسس، دوستی پدیده‌ای سیال و منعطف است که با دگرگونی زندگی روزمرۀ ما شکل‌هایی متفاوت به خود می‌گیرد: دوستی در متن مبارزۀ اجتماعی و سیاسی، دوستی و در جمع زن‌ها، دوستی با حیوانات و اشیا، دوستی ماجراجویانه و دوستی با طبیعت. هوای دوستی نشان می‌دهد که دوستی نه مفهومی آرمانی، که تجربه‌ای روزمره، دسترس‌پذیر و نجات‌دهنده است؛ اشتیاقی شگفت که دری به جهان غریبه‌ها می‌گشاید.