خیابانی دنج در قلب مسکو

مردمان جدید با ایمان بیگانه بودند، یا چنین به نظرشان می‌رسید... ایمان داشتند، ولی ایمانی ساده‌لوحانه: ایمان به پیروزی خردکنندۀ براونینگ و ششلول و کلت، ایمان به قدرت اقدامات سریع. از کجا باید می‌دانستند که علف با قوانین بطلان‌ناپذیر خود رشد می‌کند؟ از کجا می‌دانستند اندیشۀ انسان همراه با گردن او خم نمی‌شود و گلوله نه ایمان را می‌شکافد و نه بی‌ایمانی را؟ رمان حاضر روایتی است از مصائب روشنفکران روس در سال‌های پرآشوب و دوران‌ساز انقلاب روسیه، هنگامی که روشنفکران و مردم عادی در هم آمیخته بودند و شادی‌ها و سختی‌های مشترکی را تجربه می‌کردند؛ روایتی گاه از زبان یک موش، یک پرستو، یا اشیای بی‌جان.