خاکستان

صدای جیغ سرسام‌آور ترمز را پشت سرش شنید و پرید کنار. راننده داد زد:« منتظر چی ایستادی؟ تشویق؟» کسی از پیاده‌رو داد زد:« منتظر سوسیالیسم!» طوفان خنده‌ها؛ فرانچیشک سرخ شد. می‌خواست جوابی بهد که صدای آشنایی شنید:« پس اینجا بودن را خوش نداری؟ بفرماف حرف بزن. چی‌اش را دوست نداری؟» برگشت. همان گروهبان جوانی بود که شب قبل او را گرفته بود و هنوز چیزی نشده دستش را برای دریافت مدارک شناسایی دراز کرده بود. فرانچیشک سرش را دزدید و به سمت ایستگاه تراموا دوید؛ جایی که جماعتی پیش از او در انتظار قطار، زیر باران، توی صف ایستاده بود.