روانکاوی و استعمارگری (درآمدی کوتاه و نو)

کتاب روان‌کاوی و استعمارگری از این حیث اثری یگانه است که مجموعه‌ای متنوع از منابع و گستره‌ی وسیعی از تاریخ را گردهم آورده و سیر تحول روان‌کاوی را از آغاز تا نظریه و عمل کنونی پی می‌گیرد. این کتاب به کاوش در شیوه‌هایی می‌پردازد که از طریق آن‌ها نظریه‌ی فرویدی، «بدوی» را - از طریق انگاره‌هایی چون رام کردن زیاده‌روی غریزی، متمدن ساختن بدوی، و تسخیر و نظم‌بخشی به توحش - در مرکز نقشه‌نگاری قلمرو‌های رام‌ناشده‌‌ی ناخودآگاه جای داده است. متن پیش‌رو، تاثیرات استعمار را بر اندیشه‌ی فروید و یونگ شرح می‌دهد و سپس به توصیف صدا‌های ضد استعماری - از جمله سزر و مانونی، ممی و فانون - و سهم آن‌ها در نظریه‌ی روان‌کاوی می‌پردازد. کتاب با تاملاتی پیرامون چالش‌های استعمارزدایی از روان‌کاوی به پایان می‌رسد. این کتاب، روایتی قابل‌فهم از پیوندهای میان استعمار و روان‌کاوی است و از‌این‌رو، هم برای خوانندگان عامی که به این موضوع علاقه دارند، و هم برای تمامی دست‌اندرکاران حوزه‌ی روان‌کاوی که با شیوه‌های تاثیرگذاری مسائل نژاد، طبقه، جنسیت و تمایلات جنسی بر شیوه‌ی کار و نگارش‌شان دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند، مناسب خواهد بود. سالی سواتز، روان‌درمانگر، روانکاو و استاد بازنشسته‌ی دانشگاه کیپ‌تاون است. او علاقه‌ای ویژه به حوزه‌های استعمار و استعمارزدایی در نظریه‌ی روان‌کاوی دارد. وی مولف کتاب‌های «سرگردان‌های بی‌خانمان: جنبش و بیماری ‌روانی در مستعمره‌ی کیپ در قرن نوزدهم» و «وینیکات بی‌رحم: نقش بی‌رحمی در روان‌کاوی و اعتراض سیاسی» است.