اشتباه از نوع درستش (دانش خوب شکست خوردن)

پیش از این خیال می‌کردیم که شکست نوعی مشکل است و باید به هر شکلی جلویش را بگیریم. حالا اغلب می‌شنویم که شکست مطلوب است؛ «سریع شکست بخور، زیاد شکست بخور!» اما مسأله این است که این دو دیدگاه «شکست خوب» را از «شکست بد» جدا نمی‌کنند. در نتیجه فرصت «خوب شکست خوردن» را از دست می‌دهیم. ایمی ادمنسن، استاد هارواردی، با کوله‌باری از پژوهش روی «امنیت ذهنی» و دانش گسترده در رفتارشناسی سازمانی، به همراه پیشینه شغلی متنوع، به ما نشان می‌دهد که چطور در موفق‌ترین فرهنگ‌ها، چه در سطح سازمان چه در سطح خانواده، می‌توان آزادانه و بی‌هیچ سرزنشی شکست خورد. او با عرضه سه الگوی شکست پایه، پیچیده و هوشمندانه، توضیح می‌دهد که چگونه از پتانسیل انقلابی شکست‌های خوب بهره ببریم و در کنارش، شکست‌های بد را حذف کنیم. پهنۀ این کتاب از اتاق مراقبت‌های ویژه و کابین خلبان گرفته تا مدرسه و منزل را شامل می‌شود؛ و با آن می‌آموزیم چگونه با پرهیز از شکست‌های بد، از «شکست‌های هوشمندانه» نگریزیم و به پیشرفت فردی و اجتماعی دست یابیم.