در ستایش شکست (4 آموزه در باب فروتنی)

براداتان در کتاب در ستایش شکست عرصه‌های گوناگون شکست را، از اجتماعی و سیاسی گرفته تا معنوی و زیستی، می‌کاود. او کتاب را با بررسی انتخاب‌های جسورانۀ سیمون وی آغاز می‌کند؛ کسی که ازسر همدردی با کارگران، به کارهایی روی آورد که جسم نحیفش تحمل آن را نداشت. سپس نوبت مهاتما گاندی است و پس از آن امیل چوران، که خود را بازنده می‌خواند و آگاهانه به مقبولیت اجتماعی پشت کرد، و یوکیو میشیما، که در دل‌مشغولی خاص ژاپنی به «شکست شریف» غرق بود؛ و در ادامه با رجوع به سنکا، مولفه‌های زندگی خوب را واکاوی می‌کند. براداتان با شور و اشتیاق مرزهای میان استدلال و داستان‌سرایی، پژوهش علمی و جستجوی معنوی را در هم می‌شکند و نتیجه می‌گیرد اگر چه موفقیت می‌تواند ما را سطحی کند،‌ شکست نیز ما را به سوی زندگی‌هایی فروتنانه‌تر، آگاهانه‌تر و بهتر رهنمون می‌شود. ما می‌توانیم بدون موفقیت هم زندگی کنیم، اما بدون موهبت‌های شکست،‌ بسیار فقیرتر خواهیم بود.