موش‌ها و آدم‌ها

لنیه همچنان زانو زده بود. او به تاریکی حاکم بر رودخانه می‌نگریست. ـ جرج، تو می‌خوای که من برم و تو رو تنها بزارم؟ ـ به کدوم جهنم تو می‌تونی بری؟ ـ من خوبم می‌تونم. من می‌تونم به کوهستانای اونجا برم، و یه جایی یه غار پیدا کنم. ـ بله؟ چطوری می‌تونی غذا واسه خوردن تهیه کنی؟ تو حتی اینقدر عقل نداری که چیزی برای خوردن پیدا کنی. ـ من چیزایی رو پیدا می‌کنم، جرج، من به غذای عالی با سس گوجه فرنگی نیاز ندارم. من زیر نور خورشید می‌خوابم و کسی هم به من آسیب نمی‌رسونه، و اگر یه موش پیدا کردم، می‌تونم اونو نگه‌ش دارم؛ و هیچ‌کس هم اونو از من نمی‌گیره.