مجموعه آثار چخوف 4 (10 جلدی)

غالبا اظهار نظرهای چخوف درباره آثارش چنان بود که انسان در بدو امر مردد می‌ماند که ارزیابی‌هایش را جدی تلقی کند یا شوخی. او که گهگاه با سخنانی نیمه شوخی و نیمه جدی، موضوع داستان‌های خود را بی‌اهمیت قلمداد می‌کرد در حقیقت از طریق بهره‌گیری از همین شیوه بیان، یکی از اسرار خلاقیت خود را بر ما آشکار می‌ساخت. در داستان‌های چخوف خود حوادث نیست که متاثرمان می‌کند، بلکه نحوه بیان و تعبیر اوست که خواننده را تحت تاثیر قرار می‌دهد. بعد از آثار تولستوی و داستایفسکی، آنچه که بر سر قهرمانان چخوف می‌آید از لحاظ تازگی و بداعت موضوع، ما را دچار شگفتی نمی‌کند، بلکه جان کلام داستان‌ها و به عبارت دیگر ارج‌گذاری او به ارزش واقعی انسان است که توجه ما را برمی‌آنگیزد.