گزینه اشعار (فاضل نظری)

پلک فرو بستی و دوباره شمردی فرصت پنهان شدن نبود تو بردی من که به پیروزی تو غبطه نخوردم چون که شکستم، چرا دریغ نخوردی؟ دست تو را با سکوت و بغض گرفتم دست مرا با غرور و خنده فشردی این همه قصه تو بود که یک عمر از همه دل بردی و دلی نسپردی خاطره‌ها رفته‌اند! خاطره من پس تو چرا مثل خاطرات نمردی