اول خودمان را پیدا کنیم نیمه گمشده پیشکش (ز مثل زندگی 2)

خردمندی با جمعی می‌راند. لطیفه‌ای برای حضار تعریف کرد، همه دیوانه‌وار خندیدند. بعد از لحظه‌ای او دوباره همان لطیفه را گفت و تعداد کمتری خندیدند. خردمند مجددا لطیفه را تکرار کرد تا این که دیگر کسی در جمعیت به آن لطیفه نخندید. او لبخندی زد گفت: وقتی که نمی‌توانید. بارها و بارا به لطیفه‌ای بخندید پس چرا بارها و بارها به گریه و افسوس خوردن در مورد گذشته را فراموش کنید و به جلو نگاه کنید.