پست مدرنیسم و تاریخ

«پست‌مدرنیسم» اصطلاحی بسیار انعطاف‌پذیر و بسیار آشفته است؛ می‌تواند نظرگاه‌های مختلف، حتی متناقض را در بر گیرد، و همان‌طور که امروزه فهمیده می‌شود، روند‌ها و دیدگاه‌های برآمده از منابع مختلفی را درهم آمیزد که در ابتدا کاملاً متمایز بودند. هم‌چنین بسیار بحث‌برانگیز است، و هم تعلق شورانگیز و هم دشمنی قسم‌خورده پدید می‌آورد. دلایل نگرش اخیر بسیار قابل فهم است. کسانی که زیر پرچم آن حرکت می‌کنند، غالباً خود را با اصطلاحاتی فهم‌ناپذیر بیان می‌کنند و گاه تکبر خاصی از خود نشان می‌دهند. این نکات در حوزه تاریخ کمتر از دیگر اشکال دانش متأثر از پست‌مدرنیسم نیست. البته خوانندگان می‌خواهند دیدگاه من را بدانند، و اگرچه این امر در جریان مطالعه کتاب به‌راحتی آشکار می‌شود، در این‌جا به‌طور مختصر معرفی خواهم کرد. من یقیناً پست‌مدرنیسم را به‌منزله تحولی کاملاً شایسته قبول ندارم و عموماً به بنیاد و ادعاهای آن بسیار بدبین هستم. با این وجود، معتقدم که خوراک فکری از گاز زدن این سیب بسیار ترش حاصل می‌شود. معتقدم که اگرچه مورخان طرفدار آن، زمانی که تاریخ خوبی نوشته‌اند، این کار را عمدتاً برخلاف تعهد فکری‌شان انجام داده‌اند، اما گاهی هم بر اساس تعهد فکری‌شان چنین کرده‌اند. بنابراین، پست‌مدرنیسم از نظر مورخان به‌هیچ وجه بی‌اعتبار نیست. این ملاحظات موضوع مطالب کتاب حاضر هستند. نوشته‌های مربوط به تاریخ و پست‌مدرنیسم در حال حاضر بسیار گسترده است و پرداختن به همه آن‌ها در یک متن نسبتاً کوتاه مانند این کتاب کاملا غیرممکن است. بنابراین، از مورخان پست‌مدرنیست یا نظریه‌پردازان تاریخی که درباره آن‌ها بحث نشده است عذرخواهی می‌کنم.