عطر روان از فروید تا لکان (خوانشی انتقادی از بوییدن تنفس و فردیت)

با کمال جسارت بی‌‌اندازه باید بگویم که برژانت جزنی کنجکاوی خارق‏العاده‌ای برای یافتن چیزهایی دارد که روان‌کاوی تا کنون آن‌ها را نادیده گرفته و ‏به‏طور اساسی نظریه‏پردازی نکرده است. جزنی با انتخاب متون و نظریه‌پردازان باستانی و میان‌رشته‌ای، همراه با آثار فروید و لکان، موارد بالینی از تجارب شخصی خود، روان‌کاوی معاصر را به چالش می‏کشد تا در کنار رانه دیداری و شنیداری از رانه بویایی نیز سخن بگوید و به این پرسش بپردازد که بویایی چیست و جایگاه عطر و رایحه برای موجود سخنگو در خاطره و سوگواری چگونه است. با این اثر می‏توان گفت که جزنی حس‌بویایی گم‌شده را به جایگاه شایسته خود، یعنی بررسی دقیق روان‌کاوانه بازمی‌گرداند و حس‌بویایی را برای خواننده به نحو قانع‌کننده‌ای به جایگاه رانه ارتقا می‌دهد.