دختری با هزاران زخم

دخترهایی را که در این دنیا راحت هستند به‌خوبی می‌توان تشخیص داد. و اما من که با آن‌ها خیلی فرق دارم... سرتاپای وجود شارلوت دیویس زخم‌هایی عمیق است. او هفده سال بیشتر ندارد اما همین الان هم چیزهای زیادی را از دست داده. بسیار بیشتر از آنچه که باقی مردم در تمام طول عمر خود از دست می‌دهند. اما او یاد گرفته فراموش کند. لبه‌های تیز شیشه، غم و اندوه او را با خود می‌شویند و می‌برند و چیزی جز آرامش نمی‌ماند. دیگر لازم نیست به پدرت و یا رودخانه فکر کنی. یا بهترین دوستت که برای همیشه رفته است. یا مادرت که دیگر چیزی ندارد به تو بدهد. بازنمودی متاثرکننده از دختری در دنیایی که هیچ‌چیز به او بدهکار نیست، اما همه چیزش را گرفته است و مسیری طولانی که برای بازگشت از لبه پرتگاه باید طی کند.