سازمان انسان‌سالار (خلق سازمانی که شایسته انسان باشد)

کلمۀ «بوروکراسی» مانند «اسب‌‏بخار» به نظر یادگار دوران قدیم می‌‏آید؛ و از بسیاری لحاظ هم همین‏طور است، اما شوربختانه بوروکراسی هنوز حضوری پررنگ در زندگی‏مان دارد. بوروکراسی درحال بزرگ شدن است و نه کوچک شدن. درحالیکه در دنیای تغییرات بی‌وقفه و چالش‌های بی‌سابقه، ما به سازمان‌هایی نیاز داریم که انعطاف‌پذیر و جسور باشند اما متأسفانه، سازمان‌های زیادی تحت فشار بوروکراسی هستند که این موضوع آنها را تنبل و ترسو کرده است. سازمان‌‏های بوروکراتیک پررخوت، تدریجی و یأس‌‏آورند. در بوروکراسی، قدرتی که برای شروع تغییر نیاز است به چند رهبر ارشد واگذار شده است. وقتی آنهایی که در رأس قرار دارند در دام انکار، تکبر و نوستالژی می‌‏افتند، همان‏طور که اغلب هم چنین است، آن سازمان رو به ضعیف شدن می‏‌گذارد. به همین دلیل است که تغییرات عمیق در بوروکراسی معمولاً دیرهنگام و تشنج‌‏زاست. بوروکراسی خلاقیت و ابتکار را خفه می‌کند. به عنوان رهبران، کارمندان، سرمایه‌گذاران و شهروندان، ما شایسته شرایط بهتری هستیم. ما به سازمان هایی نیاز داریم که جسور، کارآفرین و چابک باشند. خوشبختانه، بوروکراسی تنها راه سازمان‏دهی فعالیت‏‌های انسانی در مقیاس بزرگ نیست. در سرتاسر جهان، گروه کوچک اما روبه‌‏رشدی از پیشگامان پسابوروکراسی درحال اثبات این موضوع‌اند که می‌شود از مزایای بوروکراسی ‏کنترل، ثبات رویه و هماهنگی‏ بهره برد و درعین‏‌حال از معایب آن ‏‏انعطاف‏‌ناپذیری، میان‏مایگی و بی‌اعتنایی‏ دوری کرد. در کتاب سازمان انسان‌سالار، گری همل و میکله زانینی استدلالی پرشور و مبتنی بر داده‌ها برای از بین بردن بوروکراسی و جایگزینی آن با چیزی بهتر مطرح می‌کنند. هم‌چنین دربارۀ‌ اینکه چگونه ویژگی‏های بوروکراسی ‏نوآوری و مشارکت را تحلیل می‏‌برد، چگونه برخی سازمان‏‌های بدعت‏‌گذار هنجارهای بوروکراتیک را به چالش می‌‏کشند، چگونه هزینه‌‏های پنهان بوروکراسی در سازمانتان را محاسبه کنید؛ هفت اصل محوری سازمان انسان‏‌محور چیست و… توضیح می‌دهند.