خط سوم (درباره شمس)

این کتاب دربارة شخصیت، سخنان و اندیشة شمس تبریزی، پیر و پیرو، مرید و مراد، شورآفرین و واژگونگر مولانا جلال‌الدین محمد مولوی است. شمس تیریزی به مناسبت رابطة خلاقش با مولوی یکی از شگفت‌انگیرترین شخصیت‌های تاریخ ادب ایران است. با این وجود هنوز به درستی معلوم نیست که او چگونه و در چه خاندانی زاده شده است، به چه کیفیت و دقیقاَ چه مدت زندگی کرده است و سرانجام در کجا و چه سان بدرود زندگی گفته است. نویسندة کتاب آنچه را که برای نمایاندن خصوصیات اخلاقی، شخصیت و درک زندگانی شمس سودمند بوده، از سه منبع عمده برگزیده و برای تألیف کتاب خود بازسازی نموده است. این سه منبع عبارتند از: 1- مثنوی ولد یا ولدنامه، اثر بهاء‌الدین سلطان ولد فرزند مولوی که خود شمس را دیده و زندگانی پدر خویش و برخورد او را با شمس به مثنوی سروده است. 2- مناقب‌العارفین اثر شمس‌الدین محمد افلاکی، وی از معاصران مولانا و فرزند او سلطان ولد به شمار می‌رود. 3- رساله در احوال مولانا جلال‌الدین، اثر فریدون‌بن احمد سپهسالار، وی از عارفانی به شمار می‌رود که محضر مولانا را شخصاَ درک نموده‌اند.