آنتیگون (نمایش‌نامه)

داستان این نمایشنامه در آخرین روزهای جنگ جهانی دوم، در برلین در آوریل سال 1945 آغاز می‌شود. در آن زمان، حلق‌آویز کردن فراریان، نوجوانان ترسیده از جنگ و سربازان فراری از تیرهای برق خیابان‌های شهر برلین امری غیرمعمول نبود. اگر کسی هم جرئت می‌کرد تا به جسد کسان خودش نزدیک شود، بلافاصله و در همان‌جا، هدف گلوله قرار می‌گرفت. «آنتیگون» برشت بر اساس ترجمه هولدرلین از «آنتیگونه» سوفوکل، نمونه باشکوهی از هنر کپی‌برداری اوست؛ وفادار در سبک و متفاوت در طراحی. «معمولا اقتباس کاری تحقیرآمیز قلمداد می‌شود؛ اما لازم است که خودمان را از زیر بار این تحقیر رها کنیم. اقتباس نه فقط کاری نازل یا شرم‌آور نیست، بلکه یک هنر است؛ هنری دقیق. به عبارت روشن‌تر، باید از «اقتباس» هنر ساخت و این کار را به شکلی انجام داد که نه کاری روزمره و عادی به نظر برسد و نه امری دشوار و غیرممکن.»