سرگرمی تا سرحد مرگ (گفتمان همگانی در عصر کسب و کار نمایش)

بینش اصلی پستمن در سرگرمی تا سرحد مرگ نه تنها پژواک خود را در زمانه‌ی ما از دست نداده است‎‏؛ بلکه شنیدن آن در این همهمه‌ی هیچ‌درهیچ واجب‌تر از هر هنگامه‌ی دیگری است: اعضای جامعه‌ای بریده از گفتمان چاپ‌بنیان مهارت‌های ذهنی و جسمانی‌ای را از کف می‌دهند که بدون آن‌ها گره در کار این جامعه خواهد افتاد؛ ما باید از نو یاد بگیریم که دست‌ها می‌توانند و می‌باید نه فقط ابزار سلفی‌گرفتن و لایک‌کردن که وسیله‌ی ورق‌زدن کتاب‌ها و گرداندن قلم‌ها باشند، و چشم‌ها نه تنها دریچه‌ی تماشا که افزار خواندن، و مغز سازوکاری باشد نه فقط برای گوگل کردن اطلاعات بی‌ربط و بی‌بستر بلکه مناسب استدلال و استنباط و تبیین. دست پایین آن‌قدری به کار آید که دیگر از شنیدن زنده‌بودن چارلی چاپلین در ایام اکران جنگ ستارگان دود ازکله‌مان بلند نشود.