تحلیل 4 منظومه عاشقانه از منظر نظریه کهن‌الگویی یونگ (همای و همایون گل و نوروز جمشید و خورشید خورشید و مهپاره)

بررسی و تحلیل متون نظم و نثر فارسی از دیدگاه‌های مختلف نقد ادبی در ساحت معنا و ساخت می‌تواند به فهم عمیق آنها کمک شایانی کند و نقد اسطوره‌ای و کهن‌الگویی یکی از این رویکردهاست. یونگ ناخودآگاه جمعی را حاوی صورت‌های مثالی می‌داند، صور مثالی یا کهن‌الگوها، تصاویر پدیده‌هایی شکل گرفته از دنیای کهن و بینش و تأملات اجداد باستانی ماست که در ضمیر ناخودآگاه همه انسان‌ها به ارث می‌رسد. وی، این صور اساطیری و مثالی را که در ضمیر ناخودآگاه جمعی آدمی قرار دارند و حاصل تجارب غریزی انسان هستند، «کهن‌الگو» یا «آرکی‌تایپ» نامیده است. در این کتاب، علاوه بر استخراج و فهم کهن‌الگوها، برابرنهاد آن کهن‌الگو در متن بازشناسی می‌شود. به بیان دیگر تطبیق شخصیت‌های این منظومه‌ها با شخصیت‌های کهن‌الگویی و بررسی فرایند فردیت قهرمانان، از جمله دیگر مواردی است که پژوهش حاضر، به بررسی و تحلیل آن پرداخته است.