اصول اخلاقی برنامه‌های توانبخشی شناختی انسان

در سالیان اخیر، رشته علوم شناختی چه در سطح بنیادی و چه در سطح کاربردی، توسعه روز‌افزونی داشته است. یکی ار کاربرد‌های مهم علوم شناختی، حوزه برنامه‌های ارتقا و توانبخشی است. توانبخشی یا ارتقا شناختی عبارت است از برنامه‌هایی که توانایی‌های شناختی و ذهنی انسان را از قبیل مهارت‌های اجرایی، زبانی،ادراکی، حافظه‌ای و عاطفی بهبود می‌بخشد. ارتقا بهبود و توانبخشی این توانایی‌ها را می‌توان به اشکال گوناگون انجام داد؛ از طریق به کار‌گیری دارو‌ها و مکمل‌های غذایی ،مداخلات ژنتیکی و پزشکی، شبیه‌سازی مغزی، برنامه‌های کامپیوتری شناختی، تحریک‌های فرا‌جمجمه‌ای مغز و ابزار‌هایی دیگر مانند عینک‌های هوشمند و واقعیت مجازی. هیچگونه توافقی بر سر طیف فناوری‌هایی که ممکن است به عنوان برنامه‌هایی برای توانبخشی شناختی انسان شناخته شوند وجود ندارد؛ این دسته‌بندی‌ها بیشتر بر‌اساس هدف این مداخلات یا برنامه‌ها که ارتقا یا توانبخشی نام دارد تعریف شده‌اند. از این رو، هدف این کتاب حاضر ارائه پیشنهادی درباره نحوه پرداختن به گوناگونی‌های مسائل اخلاقی و مجادلات در حوزه ارتقا یا توانبخشی شناختی انسان است. کتاب حاضر سعی می‌کند فراتر از مجادلات فلسفی قطبی‌شده حرکت کند و به تصمیم‌گیری‌های عینی‌تر و حساس به اخلاقیات تصمیم‌ گیران عمومی و خصوصی از دیدگاهی منطقی و تجربی بپردازد.