گامبی وزیر

شطرنج به رقابت خلاصه نمی‌شود و گاهی واقعا زیباست. اولین چیزی که مرا جذب شطرنج کرد، صفحه بازی بود؛ دنیایی کامل و جمع و جور که در 64 خانه خلاصه شده؛ دنیایی که در آن احساس امنیت می‌‌‌کنم؛ دنیایی که بر آن مسلطم و می‌توانم اداره‌اش کنم؛ دنیایی پیش‌بینی‌پذیر که اگر آسیبی در آن ببینم، فقط و فقط خودم را بابتش مقصر می‌دانم.