شیوه عشق به خود و در کل عشق

اصلی‌ترین و مهم­ترین بخش عشق عنصر رضایت یا پذیرش است (عشق به خود). ولی این پذیرش، پذیرش از روی اکراه نیست. این پذیرش با قلب انسان­ها انجام می­شود نه با عقل و منطق و به نوعی احساسی است. تفاوت دیگر آن با پذیرش از روی اکراه این است که پس از مخالفت و تنفر ایجاد نمی­شود.اگر چیزی را می‌پذیریم این پیش فرض وجود دارد که آن چیز وجود دارد. پذیرش می­تواند معقول و متین باشد وقتی درباره عشق به خود صحبت می­کنیم در اصل درباره پذیرش خود صحبت می­کنیم. چون این نوع پذیرش رضایتی فوری از چیزی است که تشخیص داده­ایم خوب است. عشق به خود با علاقه به خود متفاوت است. اگر به خودمان عشق بورزیم اگر مورد تهدیدی واقع شویم از خودمان همانطور که هستیم دفاع می­کنیم.و همچنین عشق به خود مترادف با خودخواهی نیست.