خشم در هارلم

صدای فریاد با صدای جیغ لوکوموتیو درهم آمیخت. قطار سیاه‌پوست‌های به خواب‌رفته را در تخت‌خواب‌های کک‌زده‌شان لرزاند. استخوان‌های فرسوده و عضلات دردناک و ریه‌های مسلول و جنین‌های مضطرب دختران نکاح نبسته را لرزاند. گچ سقف‌ها و ملاط بین آجرهای دیوار ساختمان‌ها را لرزاند. موش‌های بین دیوارها و سوسک‌هایی را که روی سینک آشپزخانه‌ها و پس‌مانده غذاها می‌خزیدند لرزاند؛ مگس‌هایی را که مثل زنبورها گله به گله پشت چارچوب پنجره‌ها به خواب زمستانی فرو رفته بودند لرزاند. ساس‌های چاق و پرخون را که روی پوست سیاه‌پوست‌ها می‌خزیدند لرزاند. کک‌ها را لرزاند و به جست و خیز واداشت. سگ‌های به خواب رفته روی تشک‌های کثیف و گربه‌های خواب‌آلود را لرزاند، توالت‌های پر شده را لرزاند و راه کثافت‌ها را باز کرد. خون از گلوی بریده‌اش فواره زد. بوی شیرین و تهوع‌آور خون تازه با بوی گند خانه‌های اجاره‌ای هارلم درهم آمیخت.