دومین اول شخص مفرد (عکس با من چه گفت من با عکس چه گفتم) مجموعه داستان

عکس‌ها راویان جهانند، قصه‌گویانی خاموش که هر بیننده‌ عکس می‌تواند دست ‌کم صدای یکی از قصه‌های نهفته‌ هر عکس باشد. عکس‌ها گزارشگران وقایع زندگی انسان‌هایند، زندگی‌هایی هستی ‌یافته با موضوع و قصه و روایت، عکس‌هایی که در قید مضمون واقعی خود نمی‌مانند و در ذهن و خیال هر بیننده داستانی تازه ساز می‌کنند و قصه‌ای ناشنیده می‌گویند، حقیقتی نو. دومین اول شخص مفرد، 110 عکس دارد در 101 موضوع که نگارنده 101 قصه از آنها را برخوانده و گمان کرده است که با زبان عامیانه و از زاویه‌ دید اول شخص مفرد تعریف کردن آنها به سلیقه‌ او، به عکس‌ها و به صدایی که از آنها می‌شنود، و به زندگی روزمره‌ آب و خاکی که در آنیم می‌آید.