بگذار آشغال بخورند (چگونه سرمایه‌داری گرسنگی و چاقی می‌آفریند)

ما در عصر ترس زندگی می‌کنیم. در عصر منافع قدرت‌مندی که اطلاعات گمراه‌کننده می‌پراکند. در عصری زندگی می‌کنیم که صور گوناگون مصرف‌گرایی شهروندان را از سیاست دور می‌کند. ترس حاکم بر ما، انبوه اطلاعات گمراه‌کننده و نگرش‌های سیاست‌زدوده شده، همگی باعث شده تا خیلی‌ها در نهایت احتیاط بنویسند یا حرف بزنند. البته که در اظهار ادعاهای درست رعایت حدی از احتیاط شرط عقل است. اما در عین حال وقتی می‌خواهیم از منظر مشخصی استدلال کنیم، کاری که من در این کتاب کرده‌ام، استدلالمان باید تا حد ممکن قاطع و روشن باشد. تنها از طریق مواجهه نگرش‌های سازنده است که می‌توان به سطحی از عقلانیت رسید. عمل عقلانی بستگی به این دارد. «بگذار آشغال بخورند» اشاره‌ای است به بی‌تفاوتی به گرسنگی جهانی و تاکیدی است بر حضور «غذاهای آشغال» که به‌طور چشم‌گیری پس از جنگ جهانی دوم به‌عنوان محصولی از رژیم سرمایه‌دارانه غذا پدیدار شدند. البته «غذاهای آشغال» یک اصطلاح است، اما اصطلاحی است که معنای دقیقی را می‌رساند.