کوی نومیدی مرو امیدهاست (یادداشت‌هایی از حسین الهی قمشه‌ای)

ای محبوب! بیا تا پیش برویم به سوی وصال اگر بر سر راه وصال‏‏، فراق را یافتیم طعم فراق را به او خواهیم چشاند ای معشوق! بیا دست در دست هم نهیم و به پیشگاه آن حقیقت لایزال رویم تا او میان ما حکمی جاودانه دهد و ما را صلح و آشتی دهد آشتی پس از قهر آه! که چیزی لذت‌بخش‌تر از این در جهان نیست نشستن در کنار یار و با هم سخن گفتن.