جذابیت پنهان بونوئل (مجموعه نقدها و نظرات لوئیس بونوئل درباره سینما به ضمیمه چند فیلم‌نامه از او)

لوئیس بونوئل: اکتاویو پاز زمانی گفته بود: «آدم محبوس تنها کافی است چشمانش را ببندد تا جهان را منفجر کنـد.» مـن با اسـتناد به حرف او اضافه می‌کنم: پلک سـفید پرده‌ی سـینما کافی اسـت نـور خود را بتاباند تا جهان را زیرورو کند. اما فعلاً می‌توانیم راحت بخوابیم، چون نوری که از سینما به سوی ما می‌‌آید به‌دقت سـنجیده و مهار شده اسـت. در هیچ‌یک از هنرهای قدیمی چنین عدد متناسب بزرگی بیـن امکانـات موجود و کار تمام‌‌شـده وجود ندارد. سـینما بر مخاطبش تأثیر مسـتقیم می‌گذارد: با نمایش افراد و اشیا به شکل دقیق و مشخص، و در سکوت و تاریکی کندن مخاطب از چیزهایی که شاید «عادات ذهنی» معمول او باشد. به همین دلیل، فیلم می‌تواند طوری مخاطبش را تسخیر کند که هیچ شـکل بیانی انسـانی دیگری نمی‌تواند. اما همچنین می‌تواند او را به شکلی بی‌نظیر تحمیق هم بکند؛ و متأسـفانه به نظر می‌رسـد این دومی تنها مأموریت اصلی فیلم‌های امروز اسـت. این سـینما تکرار تهوع‌انگیز همان داسـتان‌هایی است که قرن نوزدهم در تلاش برای گفتن‌شان بود و البته در رمان‌های معاصر هنوز هم تکرار می‌شوند.