فیه ما فیه

خلقان، صورت این سخن را گرفته‌اند که، نشاید که عالم به زیارت امیر آید، تا از شرور عالمان آن کس باشد که، او مدد از امرا گیرد و صلاح و سداد او به واسطه‌ی امرا باشد و از ترس ایشان، اول خود تحصیل به نیت آن کرده باشد که مرا صلت دهند و حرمت دارند ومنصب دهند، پس از سبب امرا او اصلاح پذیرفت و از جهل به علم مبدل گشت...