تاسیان (شومیز)

ای کدامین شب! یک نفس بگشای جنگل انبوه مژگان سیاهت را تا بلغزد بر بلور برکه چشم کبود تو پیکر مهتاب‌گون دختری کز دور با نگاه خویش می‌جوید بوسه شیرین روزی آفتابی را از نوارش های گرم دست‌های من.