روان اسطوره‌شناسی (فرهنگ روان‌رنجوری‌های اسطوره‌ای)

زیگموند فروید، در نامه‌ای که به ویلهلم فلیس نوشت، عبارت ترکیبی نوینی را به ادبیات حیطه روان افزود؛ روان - اسطوره‌شناسی. در منظر نگارندگان، روان - اسطوره‌شناسی فروید چیزی جز همان جنون ربانی افلاطون کبیر نیست. جنون ربانی افلاطون کبیر و روان - اسطوره‌شناسی فروید با همه خوانش‌ها و ویرایش‌های نوین‌شان در پی تبیین این نکته‌ی بس بنیادین هستند که ضمیر ناخودآگاه آدمی در عمیق‌ترین لایه های خود با ایده‌‌ی ایده‌ها به بیان فلسفی آن و کهن‌ترین الگوها به بیان روانی آن دست به گریبان است. در ضمیر ناخودآگاه هنرمند چه می‌گذرد که او را از دیگران متمایز می‌سازد؟...