چه کسی پنیر مرا جا به جا کرد

چهار شخصیت خیالی ارائه شده در این داستان، یعنی موش‌ها: «اسنیف» و «اسکاری» و آدم کوچولوها: «هِم» و «هاو»، نمادهای بخش‌های ساده و پیچیدة ما، صرف نظر از سن، جنس، نژاد و یا ملیت هستند. ما گاه رفتارمان مانند «اسنیف» است که مشتاقانه تغییر را بو می‌کشد، یا «اسکاری» که بی‌معطلی وارد عمل می‌شود، یا «هِم» که منکر تغییر می‌شود و در مقابل آن مقاومت می‌کند چون می‌ترسد منجر به چیز بدتری شود، یا «هاو» که به موقع خود را سازگار می‌کند وقتی می‌بیند که نغییر منجر به چیز بهتری می‌شود. بسته به این که تصمیم بگیریم کدام قسمت خود را استفاده کنیم، همة ما در یک چیز مشترک هستیم: نیاز به پیدا کردن راه خود در پیچ و خم‌ هزارتوی زندگی و موفق شدن در زمان‌های تغییر.