گزینه اشعار محمدعلی بهمنی

پنهان که پشت صورتک پیر سالی‌ام آیینه نیز فهم نیارد چه حالی‌ام گل کرده باز شیطنتم بعد سالها باید بیایی و بدهی گوشمالی‌ام آن‌قدر پرسه می‌زنم این کوچه را ـ که تا ـ باور کنی که گمشده‌ی این حوالی‌ام