100 سال داستان‌نویسی ایران 3 و4 (2 جلدی)

هدف نویسنده این کتاب بررسی تحول ادبیات داستانی از پایان قرن نوزدهم، یعنی دورانی که ادبیات به دفاع از انقلاب مشروطه برخاسته و آن را تدارک می‌بیند، تا انقلاب 1357 و پس از آن است. حسن این تالیف، قرار گرفتن یک رشته توصیف‌های نقادانه فشرده بر طبقه‌بندی تاریخی است که مشخص‌کننده ویژگی‌ها و گرایش‌های ادوار مورد بررسی است. نویسنده پس از تشریح چگونگی شکل‌گیری ادبیات مدرن فارسی تا سال‌های 1340، نکات اصلی نظام جدید نثر فارسی را مطرح می‌کند: پیدایش انواع ادبی تازه، تاثیر منظم مطبوعات و ترجمه، نقش عوامل سیاسی و اجتماعی، سلسله مراتب نوع‌های ادبی و جایگاه ادبیات. بی‌شک خواننده متوجه ماهرانه بودن روش نویسنده این اثر خواهد بود. او راه‌های تازه‌ای به دنیای غنی نثر. فارسی می‌گشاید، دنیایی که تاکنون چنان که باید و شاید شناخته نشده است.