فرهنگ شیطان

اگر قرار باشد تنها یک کتاب از گزند کمانداران و نقابداران و نقدکاران روزگار در امان بماند، بی‌تردید همین فرهنگی است که در دست دارید زیرا هر انسان سر به راهی می‌داند که نباید به گفته‌های شیطانی گوش بسپارد؛ بر فرض که این زمزمه‌های وسوسه‌گرانه را بخواند یا بشنود هر آینه باید دهان خود را هفت بار با آب هفت دریا بشوید، هر گفته را در ذهن چپ و راست کند و... سپس از آن‌ها نتیجه اخلاقی بگیرد. اصولا شیطان را چه کسی داخل آدم می‌داند که بیاید تحت تاثیر فرهنگ او قرار بگیرد؟