انسان‌شناسی (علم قرن بیست و یکم)

انسان به علت این‌که فقط به عالم خارجی و محیط بیرون گرایش پیدا کرده، نتوانسته است در این عالم خود را ببیند. انسان با دست‌یابی به عالم طبیعت و غالباً با تسخیر و غلبه بر آن، «مزه» نیروی ظالمی را چشیده است. با وجود این‌که برخی از حکما و عقلا به انسان و به‌طور کلی به بشر نویدهایی داده و او را به «خودشناسی» دعوت نموده‌اند، ولی او (انسان) هم‌چنان به بازی‌های خطرناک خود با عالم طبیعت ادامه داده و در حال حاضر نیز ادامه می‌دهد. بنابراین «طبیعت مادر» قرن بیست و یکم بر علیه فرزند خود، یعنی انسان «عصیان» کرده و به او آگاهی داد که نباید بر گلوی اجداد کیهانی و سیاره‌ای خود پا گذاشت و آن را فشرد.